Ik ben aan de grens opgegroeid en keek in mijn jeugd via de antenne ook naar de Nederlandse televisie. Zo was Nederland zelfs in onze woonkamer aanwezig. Daardoor kon ik van jongs af aan verschillen herkennen en de voordelen van goed Duits-Nederlands nabuurschap ervaren, en tegelijkertijd een basis van de Nederlandse taal opbouwen. Ik herinner me de „Butterfahrten“ voor de Nederlandse kust en de slagbomen aan de grens. Zowel privé als beroepsmatig dompel ik me graag onder in de Nederlandse manier van leven en voel ik me ermee verbonden. Vincent van Gogh fascineert mij.

Mijn passie voor goed nabuurschap met Nederland heeft mij verbonden met een uitgebreid netwerk in de grensregio. Naast vele netwerkpartners uit gemeenten, provincies, verenigingen en andere instellingen heb ik meegewerkt aan strategieën en concepten in de grensregio. Daarnaast is het subsidielandschap van Interreg al decennialang een werkgebied voor mij, zowel bij de EDR als ook de Euregio en met ondersteuning van pro-t-in konden enkele miljoenen euro’s aan subsidies met name voor de Eems-Dollard-Regio worden binnengehaald. De thema’s van het landelijk gebied zijn in de gehele Eems-Dollard-Regio vergelijkbaar, maar worden verschillend aangepakt. Hier heb ik een breed overzicht en ik verbind graag mensen om van elkaar te leren.

Samenwerking over de grens is geen „extra werk“, maar een kans om de eigen oplossings- en handelingswijzen voor een goede regionale ontwikkeling te vergelijken en van elkaar te leren. Nederlanders zijn geïnteresseerd in wat je echt bezighoudt en wat je doet – die oprechte interesse waardeer ik. Dat zou ik, in plaats van de Duitse terughoudendheid, hier ook graag wat meer zien. Mijn indruk is ook dat er in Nederland meer wordt uitgeprobeerd en dat men beter weet te „verkopen“ wat men doet. Iets meer betrouwbaarheid bij afspraken en planningen – daarin zouden we wat meer naar elkaar toe kunnen groeien.

Omdat ik als Oostfriezin uit het grensgebied met Nederland kom, speelt het land al mijn hele leven een grote rol. Op school ben ik al begonnen om de taal te leren, omdat we met de zeilboot vaak in Nederland zijn geweest en daarna ben ik aan de universiteiten van Münster en Nijmegen doorgegaan met een binationale studie over beide landen. Inmiddels heb ik ongeveer 20 jaar in Nederland gewerkt en 10 jaar gewoond en ik heb er ook familie en vrienden. Nederland is een vast onderdeel van zowel mijn privé- als ook mijn werkleven en geeft me een ruimer zicht op veel onderdelen van het dagelijkse leven.

Ik beschik over ruime ervaring met grensoverstijgende samenwerking tussen Nederland en Duitsland en ben goed op de hoogte over wat er bij verschillende thema’s speelt en ook welke organisaties hierin een rol hebben. Op het gebied van Interreg heb ik heel lang gewerkt- krimp en leefbaarheid op het platteland zijn daarbij onderwerpen die ik bijzonder boeiend vind. Ook samenwerking op het gebied van cultuur en toerisme is een bijzonder speerpunt van mij. De provincie Groningen beschouw ik als mijn thuisbasis, maar ook de andere (grens-)regio’s ken ik goed.

Als je de goede eigenschappen van beide landen met elkaar combineert en vooral ook bereid bent om van elkaar te leren kom je samen veel verder. Je moet open staan voor elkaar en de grens niet als belemmering, maar als aanvulling zien.

Daarnaast nog een tip: als Duitsers de moeite doen om Nederlands met je te praten- antwoord dan ook in het Nederlands. Ook al spreken zij de taal niet perfect, het is ontmoedigend als je steeds een antwoord in het Duits terug krijgt.

Een beetje toevallig kwam ik in 2019 voor mijn studie International Tourism Management in Leeuwarden terecht. Hoewel het plan was om na mijn bachelor verder te gaan, bleef ik om allerlei redenen hangen: de mentaliteit van de Nederlanders, vrienden die al snel als familie voelden, het leren van een nieuwe taal en vooral de ontspannen kijk op het leven. Dus besloot ik er nog een master achteraan te doen en bleef ik nog een aantal jaren in Nederland wonen en werken. Na zes jaar in Nederland, en nu slechts één Friesland verder over de grens, voel ik me nog steeds erg verbonden met het land en de mensen. 

Van een start-up met een Duits-Nederlands team tot een Nederlandse familiehotelketen, waar ik Vlieland en Terschelling onder de aandacht mocht brengen: mijn passie ligt bij toerisme, cultuur en vrijetijdseconomie. Ik werk graag aan aantrekkelijk aanbod voor landelijke bestemmingen, met oog voor verschillende doelgroepen. Grensoverschrijdende samenwerking past daar dan ook perfect bij. Door mijn studie en werkervaring in internationale teams heb ik bovendien veel ervaring opgedaan met interculturele communicatie. Bij pro-t-in combineer ik dit met mijn interesse in bredere plattelandsontwikkeling.

Het ‘gewoon doen’ en de directheid van de Nederlanders, gecombineerd met de goede voorbereiding en oog voor detail van de Duitsers – met die combinatie wordt elk project een succes! Wat we dus van elkaar kunnen leren? Dat we vaker moeten samenwerken.